Ekibin Yeteneği Değil, Dengesi Batar

Ekibin Yeteneği Değil, Dengesi Batar

Bazı ekipler dışarıdan bakıldığında kusursuz görünür. Herkes alanında yetkin, özgeçmişler parlak, iş deneyimleri sağlamdır ama içeride işler bir türlü ilerlemez. Çünkü bireysel yeteneklerin toplamı, ekip olmanın garantisi değildir. Aksine bazen fazla yetenek, fazla karakter ve fazla bireysellik bir araya geldiğinde işin ruhu boğulur. Herkes bir şey biliyordur ama birlikte hiçbir şey üretilemiyordur. Toplantılar yapılır, kararlar alınır gibi olur ama hiçbir şey sonuçlanmaz. Herkes sorumlu görünür ama hiçbir iş gerçekten sahiplenilmez. Bir işin yapılmaması genellikle sistemsel bir problem gibi sunulur ama çoğu zaman mesele sisteme değil, sahipliğe dairdir.

Startuplarda bu daha da belirgindir. Herkesin her şeyi yaptığı bir düzende kimin ne yaptığı, daha da önemlisi neye sahip çıktığı net değilse, hiçbir sorumluluk taşınmaz. Bu da ekip içinde görünmeyen ama çok güçlü bir direnç yaratır. Kimseyle açık açık çatışmazsın ama her şey sessizce aksar. Herkes iyi niyetlidir ama işin içinde bir sıkışma vardır. Konuşmalar artar, işler azalır. Fikirler vardır ama uygulama kaybolur. Herkes katkı vermek ister ama kimse karar almak istemez. Çünkü karar almak, sonuçla yüzleşmeyi gerektirir. Ve ekip içinde sorumluluk dağılımı net değilse, yüzleşmek de kimsenin görevi değildir.

Bazen bu durum ego çatışması gibi algılanır ama çoğu zaman mesele ego değil, netliktir. Yönü belli olmayan yerde herkes kendi yönüne gider. Ne yapılacağı kadar nasıl yapılacağı da belirsizse, herkes kendi yöntemiyle ilerler. Ortak karar yoktur, çünkü ortak referans da yoktur. Ve böyle bir ortamda hata yapmak değil, hiçbir şey yapmamak daha güvenlidir. Hiçbir iş üstlenilmeden ortada dolaşır, herkes meşguldür ama hiçbir şey bitmemiştir. Ve kimse bir diğerini suçlamaz çünkü kimse doğrudan bir şeyin sahibi değildir.

Girişimlerde bu nokta kritik bir eşiktir. Çünkü ürün sadece teknik bir çıktı değil, ekip içi işleyişin dışavurumudur. Ekip içinde birbiriyle açık konuşamayan, sorumlulukları paylaşamayan, güven kuramayan bir yapı varsa, ürün de o dağınıklığı yansıtır. Kullanıcıya geçen sadece fonksiyon değil, his olur. Ve ekip içinde dağınıklık varsa, dışarıya geçen de güvensizliktir. O yüzden birçok proje iyi fikirle, iyi ürünle değil, içerideki tutarsızlıkla batar. Bazen bunun farkına varılmaz çünkü herkes iyi insanlardır. Ama iyi insan olmakla, birlikte iş yapabilmek farklı şeylerdir. Biri ilişki kurar, diğeri sonuç üretir.

Ekip dediğin şey, sadece iyi insanların toplamı değildir. Ekip, kimsenin rolünü saklamadığı, herkesin birbirine açık olduğu ve hatanın parmakla gösterilmediği ama sahiplenildiği bir yapıdır. Ve bu yapı kurulmadan hiçbir yetenek kendi başına bir işi taşımaz. Çünkü yetenek zemin ister. Denge ister. Netlik ister. Bunlar olmadan, ekip sadece dağınık bir kalabalığa dönüşür. İyi niyetli, çalışkan ama sonuçsuz bir kalabalığa.