Her Şeye Rağmen İşini İyi Yapmak

Bazen insan işini sadece işi olduğu için yapmaz. Kimi zaman yaptığı iş, onun karakterine, hayata bakışına, kendine saygısına bağlıdır. Çalıştığı yerde ne yeterince destek vardır, ne kararlar zamanında alınır, ne de yapılan iyi işler yeterince fark edilir. Ama yine de bazı insanlar, işlerini iyi yapmaya devam eder. Çünkü onlar için iyi iş çıkarmak, dışsal bir beklentiyi karşılamaktan çok, içsel bir tutarlılıktır.

İyi iş yapmak, bir yöneticiden aferin almak için değil; yapılması gereken öyle olduğu içindir. Dosyayı zamanında açmak, konuyu eksiksiz takip etmek, yapılabilecek ne varsa önceden öngörmek, kimse kontrol etmese de içten gelen bir düzenle sürdürülür. Bunu yapanlar çoğu zaman görünmez. Çünkü işleri aksamaz, krize ihtiyaç duymazlar, yangın çıkarmazlar. Ama sistem, çoğu zaman en çok onları taşır.

Bazı kurumlarda bu insanlar fark edilmez. Onlar kurum kültürünün reklam yüzü değildir ama taşıyıcı kolonlarıdır. Gün sonunda tüm işler eksiksiz tamamlanmış gibi görünüyorsa, bunun sebebi genellikle sessizce işini yapan birkaç kişidir. Kimseye yük olmadan, kimseyi suçlamadan, “zaten görevim” diyerek değil, “elimden gelen bu” diyerek çalışan insanlar… Onlar kurumsal sistemlerin en az konuşulan ama en kritik parçalarıdır.

İşini iyi yapan insan, aynı zamanda kendi sınırlarını da bilen insandır. Ne her şeye atlar, ne de hiçbir şeye kayıtsız kalır. Gereksiz gösterişe bulaşmadan, işe odaklanır. Gündemi takip eder ama ona kapılmaz. Sakin kalır ama yavaş değildir. Onun temposu dışarıdan yavaş görünür ama içerden bakıldığında düzenlidir. Çünkü içi karışık olmayan insanın dışı da dağılmaz.

Böyle biri, kurum içinde çoğu zaman “güvenilir” diye tanımlanır ama bu tanımın ne kadar yük taşıdığını çoğu kişi fark etmez. Herkesin son anda yöneldiği, çözüm beklediği, konuyu toparlamasını istediği kişi genellikle odur. Ve o kişi, çoğu zaman bunu hiç mesele etmeden yapar. Ama bu sürdürülebilir değildir. Çünkü her şeyi yolunda tutmaya çalışanların içi zamanla dağılır. İşini iyi yapan insanlar genellikle bir süre sonra yorgun düşmez, kırgın düşer. Çünkü yükten değil, karşılık bulamamaktan yorulurlar.

Yine de her şeye rağmen, bazı insanlar belli bir çizgiyi korur. “Ben böyleyim” diye değil, “böyle olması gerek” diye. Onlar için mesele, işten çok tavırdır. Bu da zamanla etraflarını etkiler. Çünkü kalite, bulaşıcıdır. Herkes için geçerli olmasa da, gören bazı insanlar bunu içselleştirir. Kültür böyle şekillenir: küçük ama tutarlı davranışlarla.

İşini iyi yapmanın anlamı, sadece işi iyi yapmak değildir. O, bir kültürü temsil etmektir. Kendi küçük alanında bile doğru bildiğini uygulamak, sistemin içinde bozulmadan kalabilmektir. Çünkü sistemler, büyük kararlardan çok, küçük ama doğru davranışlarla inşa edilir. Ve bir kurum, her şeyin ötesinde, en çok bu insanlara borçludur.